dinsdag 28 maart 2017

Beetje stil

Het blijft een beetje stil hier, op mijn blog. De afgelopen tijd kom ik écht nergens aan toe. Het is werken, werken en werken wat de klok slaat. Met af en toe een vrije dag. Om jullie gerust te stellen; ik werk niet zo veel, omdat ik ga scheiden hoor! Blijkbaar zijn er lieverds die dat denken. Nee, de Stuurman en ik zijn nog steeds heel erg gelukkig met elkaar!


Het is alleen, dat er een nogal forse crisis in de scheepvaart is. Héél veel bootjes liggen stil. En heel veel Stuurmannen azen op hetzelfde, weinige werk. Waardoor míjn Stuurman de afgelopen maanden vaker Houthakker was dan Stuurman. Enne..‘no zee, no pay’.


Gelukkig heeft de Stuurman sinds deze week weer een ‘sleep’ te pakken! Jippie! ’t Is wel weer even vreemd dat hij nu weer weg is, na zoveel maanden thuis ;o) Maar het is natuurlijk ongelofelijk fijn dat hij voorlopig weer in zijn échte beroep aan de slag kan! J


Zo is het leven. Van zonneschijn naar regen. En dan schijnt ineens ook vanzelf weer zon ;o) Het kan zó maar allemaal veranderen, ook bij ons, mensen… écht, het hoort er allemaal bij.


Leerzaam is het ook, weet je. Bezuinigen, nog veel meer bezuinigen, en je steeds afvragen wat je nou werkelijk écht nodig hebt.. en wat er nou werkelijk écht belangrijk is in het leven...


De conclusie? Dankbaarheid overheerst. Voor liefde, voor gezondheid, en dat we samen kunnen zijn. Dankbaarheid voor vrijheid, en voor je eigen stek. Dankbaarheid voor wat we wél hebben. En opvallend veel minder belang hechten aan wat de buitenwereld vindt dat ‘hoort’.


Vanzelfsprekendheid maakte plaats voor bewustwording. Een wijze les ;o)

De komende paar maanden kan ik het wat rustiger aan doen op m’n werk. Vanwege die ‘sleep’! Al zal ik dan wel dit dagelijkse uitzicht missen, als ik uit mijn werk kom rijden.. en waarvan ik elke dag op dezelfde plek een foto heb genomen!

Wie weet, tot gauw weer!!

Enne..
  PLUK ZOALS ALTIJD DE DAG!


zondag 5 maart 2017

Vleugjes voorjaar!

Als je héél goed ruikt, snuffelt en voelt
merk je steeds meer vleugjes voorjaar!
En.. wat verlang ik er ongelofelijk naar!!
Heb het inmiddels hélemaal gehad met die koude en natte toestanden!!




Dat komt vast mede door de vele uren van mijn ‘hondenbaantje’.
Echt een noodzakelijk kwaad, dat baantje,
maar toch..
wat leer ik er ongelófelijk veel van!

Wat denk je van doorzetten,
m’n grenzen beschermen…
of m´n eigenwaarde vasthouden,
ook zo’n goeie.
Optimistisch blijven en blijven lachen.. dat leer ik daar allemaal,
bij dat grote vakantiepark.

En, zolang mijn droombaan een droom blijft
ben ik - ondanks alles - trots op wat ik in de tussentijd doe!
Want.. het is niet moeilijk om gelukkig en positief te zijn als alles mee zit.. toch?

‘Life is not waiting for the sun to come,
but learning how to dance in the rain!’
;o)




Zodra het eventjes kan
maak ik een klein gaatje in de agenda
 en ga ik naar buiten.
De drang om te ruiken, snuffelen en voelen
hóe ver die lente nou eigenlijk is, is zóó groot..!!

De eerste lentebloeiers showen uitbundig hun tere bloempjes...
Wat een feest J!!




Maar ook bij de - op het eerste oog - kale takken zie je het leven terugkeren;
als je goed kijkt zijn er overal al uitbottende knopjes en blaadjes!




De poesjes maak je niet blijer
dan gezellig samen met ze te gaan ‘buiten-snuffelen’.
Telkens als ík naar buiten ga,
willen ze met me mee ;o)



En omdat het mij bij lange na niet snel genoeg gaat met de lente
gooi ik onze Villa ook nog eens
vol met takken, bloemen en lentebolletjes ;o)




Ha.. laat maar komen, dat voorjaar!

Wat een fijne tijd is dit:
de tijd van hoopvolle verwachting
op zon, warmte en nieuw leven!

Fijne zondag allemaal
en vergeet het niet, hè:

PLUK DE DAG!