vrijdag 30 september 2016

Ditjes en datjes..!

Nu met die heerlijke wind en regen op Michaelsdag de herfst officieel zijn intrede gedaan heeft, 
heb ik het meteen het vloerkleed in de woonkamer omgewisseld. 
Van zeegroen naar rood, mooie tinten die passen bij de tijd van het jaar. 
Dit geeft precies de juiste, rustige sfeer!

Najaar.. kom maar op, ik ben er klaar voor!




Natuurlijk kun je overal takken en planten kopen om die herfst naar binnen te halen. 
Gelukkig biedt Moedertje Aarde zoveel moois. 
In een sloot spotten we uitgebloeide bereklauwen. 
De Stuurman offert zich voor me op, 
en met de nodige moeite nemen we de grootste tak mee op de fiets naar onze villa.



Verder is het woelig, hier. 
Ineens moesten we onverwacht snel afscheid nemen van een lieve tante, 
die we nog geen week later ter aarde droegen. 
En we maken ons zorgen om de moeder van de Stuurman. 
Ook bij haar is kanker geconstateerd. Dit doet haar gezondheid in rap tempo afnemen..  
Een operatie staat gepland, maar het is heel spannend hoe dit allemaal zal gaan verlopen.



Verder ben ik zelf momenteel de ‘Koningin van de Bank’! 
Hihi, ik hoor jullie al denken.. wat bedoelt ze nóu weer ;o) 
De wiebelbenen en zwarte vlekken voor mijn ogen van de laatste tijd, 
bleken te komen door een giga ijzertekort. 
Veroorzaakt door die vervelende overgang.
  Waar ik nog lang niet in zit. Waar ik mee zal moeten dealen (!!)

Dus.. wat helpt er goed? 
Heeeel veel ijzerpilletjes slikken en ook gewoon de nodige rust nemen. 
Ondertussen borrelen de creatieve ideeën op als een malle ;o)
Ik ga een jurk en een rok naaien. 
En een paar leuke etuis. 
Ik ga heel veel breipatroontjes ontwerpen. 
Ik ga een aantal voorbeelden breien.. 
Met de visserstruien gaan we weer iets heel leuks doen.. 

Poeh, ik kan niet stoppen met het opschrijven van suggesties..!



Ja, breien en haken, dat heb ik de laatste tijd veel gedaan. 
Twee Zeeuwse vissersmutsjes rolden er van de pennen. 
Van mooie zachte merino wol. Ze zijn voor de verkoop. 
Zo’n mutsje wil de stuurman ook wel hebben! 
Ik maak er dan meteen een bijpassend sjaaltje bij. 

Als ‘wachtwerkje’ haak ik al een poosje aan een schelpensjaal. 
Van mooie Unicat! Kleur ‘Drijfhout’. 
Kan niet passender hier aan zee, toch?



Uiteraard heeft elke dag maar 24 uur. 
Als puntje bij paaltje komt, doe ik eigenlijk niet zo heel veel met al die ideeën... 
...om heel eerlijk te zijn is elke dag alweer bijna voorbij, 
voordat ik er toe kom om een idee concreet uit te werken ;o)


Maar toch.. wacht maar af, jullie zullen zien wat er de komende tijd 
- langzaam maar gestaag - 
uit mijn handen komt.
Nu het écht herfst lijkt te worden!


donderdag 29 september 2016

Tussen Mabon en Michaël

Al eeuwenlang wordt bij allerlei culturen en volkeren
de dankbaarheid voor een goede oogst
aan het einde van de zomertijd
uitbundig gevierd.

Zo vierden de Kelten op het moment waarop dag en nacht even lang zijn Mabon.
Op Vrijescholen viert men het Michaëlsfeest.
Weliswaar beiden op een andere dag,
maar vlak bij elkaar, en met ongeveer gelijke inhoud.

Dat het uitroeien van een ‘heidens’ oogstfeest, zoals Mabon, geen optie was,
ontdekten de katholieke kerkvaderen tijdens de kerstening van de Keltische volken.
Die daarom vervolgens (heel slim) besloten
het traditionele en eeuwenoude oogstfeest aan het einde van september
om te toveren tot het feest van Sint Michael, de strijder tegen de draak
en beschermer van de kerk.


Michaelmas werd het genoemd, een afkorting van St. Michael’s Mass,
naar de mis, waarop St. Michaël op 29 september geëerd werd.
Omdat de dag van St. Michaël dichtbij de herfstequinox ligt wordt
het Michaëlsfeest ook vaak geassocieerd met het begin van de herfst.

Er zijn talloze verhalen en legenden over Sint Michaël.
Ook in de schilder- en beeldhouwkunst zijn er vele afbeeldingen
terug te vinden van Michaël, met zijn zwaard en de verslagen draak.


De éne keer vieren wij hier, in onze Villa, een bescheiden oogstfeest met Mabon,
de ándere keer doen we dat tijdens het Michaëlsfeest, zoals vandaag.
Net even, zoals het uitkomt ;o)
Beide tradities zijn me zeer dierbaar,
vanwege hun herkomst, rituelen en inhoud!


Het Michaëlsfeest heeft, naast het element van dankbaarheid
voor de goede gaven van het afgelopen jaar,
nog een interessant element:
het afwegen van goed en kwaad en de strijd tegen de negatieve krachten.
Daar staat het beeld van die die draak voor!

Dat kan natuurlijk allereerst een ‘draak’ in jezelf zijn..
Die valkuilen waar je altijd in blijft denderen, of
die ene eigenschap waar je zo lastig mee om kunt gaan..


Maar het kunnen net zo goed ‘draken’ zijn, die van buitenaf komen..
Mensen in je omgeving, lastige situaties, dingen die tegen zitten..
Hoe ga je daar mee om?
Wat onderneem je, hoeveel moed heb je om het aan te gaan?


 Michaël kan ons helpen om je hiervan bewust te worden,
en om de ‘strijd’ hiermee aan te gaan.

Het beeld van deze aarstengel kan je ondersteunen
om moeilijke opgaven niet uit de weg te gaan,
maar om ze tegemoet te treden, én te verslaan..!
Het feest van Michaël is dan ook een feest van moed en moedskrachten!


Maar, ook Michaël heeft het element van dankbaarheid in zich…
Als je terug kijkt, kun je misschien toch dankbaarheid voelen
voor wat een moeilijke tijd in je leven je gebracht heeft..
Of de dankbaarheid voor mensen om je heen,
die je steunden en er voor je waren (of zijn)..



Mooi vind ik het, die rituelen, die dit bijzondere moment in het jaar markeren!

Mijn lievelingslied van dit feest is 
'Michaelmas Time'.
Helaas vond ik nergens een opname om hier te delen,
daarom de tekst als afsluiter ;o)


Ik wens iedereen een mooi Michaëlsfeest toe!!


maandag 26 september 2016

Rijkdom van de herfst

De rijkdom van de herfst...


Niet meer en niet minder
dan de ultieme belofte
van nieuw leven!


Al deze bijzondere


heerlijke


kleurrijke


en gezonde vruchten


die ik hier in de duinen
gewoon óveral tegen kom


zijn eigenlijk alleen maar
de leuk verpakte zaadjes


voor weer een nieuwe seizoen ;o)


Mooi om te zien dat de natuur
zich aan het klaarmaken is
voor een ‘nieuwe ronde’!

En… vooral ook érg lekker ;o)


PLUK DE DAG!


zaterdag 24 september 2016

Prinsjesdag 2016

Traditie en politiek ontmoetten elkaar afgelopen dinsdag op Prinsjesdag…
en tot mijn grote geluk
mocht ik deze belevenis
dit jaar van héél dichtbij meemaken!

Zeeland was dit jaar uitgenodigd om
(in het kader van het Prinsjesfestival)
mensen te leveren voor de Erewacht
die in Den Haag de route van de Glazen Koets begeleidt.


In alle vroegte waren er daarom al vier bussen
vol mensen in streekdracht vanuit het Zeeuwse land op weg naar Den Haag vertrokken.
 Het leek wel een schoolreisje ;o)


Het werd een dag om niet snel te vergeten!

De enorme diversiteit van ál die Zeeuwse streekdrachten daar in het Haagse..
Ik voelde me enorm trots om hier als Zeeuwse te mogen lopen!

En... bij de toeschouwers riep het vaak de nodige verbazing en vragen op
;o)
Ze konden haast niet begrijpen dat ál die mensen
uit Zeeland afkomstig waren..!!


Maar.. wat wil je;
Schouwen Duiveland en Tholen;
Noord- en Zuid Beveland;
Walcheren: Arnemuiden, Westkapelle, Nieuw- en St Joosland;
Axel en Cadzand..
ieder met zijn eígen dracht!
Wat een enorme diversiteit!

Na de koffie met lekkers in het Provinciehuis


en een laatste check up


gingen we onderweg naar onze plaats in de route.

Het leverde bijzondere plaatjes op ;o)








Twee dames stonden aan de kant van de straat naar onze stoet te kijken.
De ene zei vol bewondering: “Móói hè!!”
De andere dame vertrok geen spier en zei,
terwijl ze naar de stoet bleef kijken:
Ja, maar ook hééél lelijke..!”
;o)

Eenmaal in de Lange Houtstraat aangekomen
namen we onze plaats in de Erewacht in
en was het wachten op de komst van de parade
en de Glazen Koets met daarin de Koning en Koningin.



Tijdens de parade mochten wij geen foto’s maken..
dat is wel logisch, maar ook jammer…

Tijdens het wachten waren er leuke gesprekken met de toeschouwers
die zeer geïnteresseerd waren in onze prachtige kledij!


Voor een kleine impressie kun je ook de uitzendingvan Omroep Zeeland bekijken;
zij volgende ónze vrijwilligers Betty, Arianne en Iris met de camera.
Drie generaties op Prinsjedag (oma, moeder en (klein-)dochter) is natuurlijk wel héél bijzonder ;o)


En hoe ík het zelf beleefde?

Echt machtig indrukwekkend!!

De enorme hoeveelheid bereden paarden, die op nog geen meter voorbij denderen..
De vele militairen, en ook de groep met veteranen
maakten veel indruk...

Foto Internet

En dan de koetsen, die super-dicht voorbij komen.
Met natuurlijk de schitterende Glazen Koets met de Koning en Koningin als hoogtepunt!

Foto Internet

Nog nooit zag ik ze zó dichtbij…
ik kon haast in Maxima’s neusgaten kijken ;o)

Na het einde van de happening
liepen wij in de stoet weer terug naar het provinciehuis
waar we uitgenodigd waren voor een heerlijke lunch.

En daarna?
Hup, in de bus,
weer terug naar de rust van Zeeland!


Wat een geweldige dag was dit!
Om nog lang van na te genieten!!