maandag 30 mei 2016

Beter laat...

Zomaar wat mooie blommekes…
gekregen van enkele lieverds
omdat het alweer een jaar geleden was
dat ik mijn verjaardag niet vierde ;o)


Nou was dat was vorig jaar
niet zómaar een verjaardag…
…dat was een MIJLPAAL ;o)


Welkom bij de club van 50
riep iedereen toen J
(Iedereen die niet op mijn feestje kwam, haha)


En waarom dan wel geen feestje?
Omdat het toen allemaal een beetje mis liep…
Teveel werk
Teveel stress
Niet fit
Zoonlief bij wie het afstuderen niet doorging – helaas
(en dat hadden we graag samen willen vieren;
híj dat afstuderen en ík die Mijlpaal ;o))


Dus dit jaar een herkansing J
Een tuinfeestje op een prachtige zomerse dag!
Met allemaal lieve schatten,
gave cadeautjes
mooie wensen
lekker eten
en vooral veel gezelligheid.


Het duurde even,
maar…
beter laat dan nooit ;o) !!


(Enne… dat afstuderen zit nog steeds in de pen,
nog éven geduld aub.
Vieren we gewoon nog een keer een feestje..
komt zéker goed!)


woensdag 25 mei 2016

Duin

Als een blok val ik voor een mooie bol Unicat.
Als een verlichte zen-monnik staat-ie tussen alle prachtige en kleurrijke bollen
in de wolwinkel van Jeanet meditatief te stralen.

Ik wou al langer met Unicat aan de slag.
Omdat iedereen er zo enthousiast over is.
Omdat de kleuren zo mooi zijn en het kleurverloop zo interessant is.
En vooral ook omdat het een katoen-acryl mengsel is,
wat me heerlijk lijkt voor een zomerse sjaal!

Eenmaal thuis pas, lees ik het label:
‘Duin’ heet-ie.
Geen toepasselijker wolletje dus voor mijn nieuwe haakproject ;o)!


Het resultaat voldoet aan al mijn verwachtingen!

De subtiele zand-tint wordt geleidelijk aan donkerder
om als vanzelf bij het zachte groen van het helmgras uit te komen.
Hélemaal mijn ding J!

Het patroon verzin ik zelf.
Heerlijk om al hakend te bedenken hoe ik niet alleen de kleuren,
maar ook de haaksteken subtiel wil laten verlopen.

Deze sjaal is dan ook binnen de kortste keren af, haha!

Wat nog rest zijn foto’s..
 ..in mijn geliefde duinen natuurlijk ;o) 






PLUK DE DAG J!



dinsdag 24 mei 2016

Laatste update Villa Zeezicht: wandelen door de Kop van Schouwen

Het was al weer veel te lang geleden dat ik een flinke wandeling gemaakt had.
Door al het schrijf- en onderzoekswerk van de afgelopen tijd
kwam er van ‘écht’ wandelen niet erg veel…
…zeg maar gerust NIETS ;o)

Op ons kleine eiland probeer ik wél alles zoveel mogelijk op de fiets te doen.
Middelburg, Veere, Domburg, Arnemuiden, Vlissingen…
het ligt allemaal binnen een afstand van hooguit 15 kilometer van elkaar.
Prima fietsend te doen dus,
zeker met dit aangename lenteweer!!

Nu verblijft mijn Goudse nichtje regelmatig op de Kop van Schouwen.
We besloten daarom op de eerste mooie zondag van de meivakantie
er samen eens flínk de sokken erin te zetten,
en met hond Bobby een heerlijke wandeling te gaan maken!


Uhh… dacht je dat wij misschien de enigen waren?
Haha, Utopia ;o)
Werkelijk busladingen vol toeristen en dagjesmensen waren naar dit gebied gekomen
om ‘gezellig’ te genieten van zee en zon ;o)


Het vergde dan ook heel wat kilometers lopen
voordat het eindelijk wat rustiger werd
en we niet meer letterlijk over de mensenmassa’s struikelden…!

(En ook toen bleek het ook nog een hele kunst om
foto’s te maken zonder deze busladingen in beeld ;o)



De wandeling ging eerst over het strand.

Wat heerlijk was het hier!!
De blauwe lucht, de zon, het witte zand en de grillige duinen
vormden een prachtig kleurenspel!

Voeg daar als extra ingrediënt nog eens
de zilte geur en de zacht ruisende zee aan toe
en je snapt dat we liefst eindeloos waren doorgelopen!


Terug liepen we door duinen en bos.

Maar… ook hier was het eigenlijk te druk.
Telkens als we dachten ‘even’ achter een boom te kunnen kruipen voor een sanitaire stop
kwamen er weer wandelaars, mountainbikers of paardrijders voorbij ;o)
Wat hebben we gelachen!

Ook deze schitterende Schotse Hooglanders kwamen we tegen;
ze begrazen hier het natuurgebied.




Ze leken niet erg onder de indruk van al dat volk
wat langs hun plekkie stekkerde.
Bleven als volleerde fotomodellen wat sullig staan ;o)

En wij? Ondanks alle drukte
 kunnen we wederom terugkijken op een heerlijke dag J!

Tip: ga voor rust en ruimte dus 
niet op een zonnige zondag naar de Kop van Schouwen, haha!
Gelukkig konden wij de meeste mensenmassa’s ontlopen,
maar dat vergde echt héél wat kilometers ;o)


zondag 22 mei 2016

Uitslag Spin Challenge 2016

Afgelopen Pinksteren was het dan zo ver:
de uitslaging van de Wol Challenge 2016
tijdens de Wolmarkt bij Textielwerk Wol en Zo in Ouwerkerk.


Foto's Creariet

En... wat heb ik met ontzettend veel plezier
(nou vooruit, meestal dan, haha)
aan deze uitdaging mee gedaan!

Het werkstuk wat ik uiteindelijk inleverde is uiteindelijk een buideltje geworden!
Niks bijzonders zou je zeggen… ?
Klopt, qua techniek stelde dit niet echt heel veel voor.


Na het maken van het label was het de beurt
aan de twee prachtig gekleurde art-yarn bolletjes die ik gesponnen had.
Instinctief deed de onregelmatige structuur van de wol en de mooie felle kleuren me aan alle
werkstukken denken, die wij op de Vrije School maakten…


Ik besloot uit te proberen wat de wol doet door hem op verschillende breinaalden te breien
en in verschillende steken. Al snel werd duidelijk dat de kleuren van de wol het beste tot hun recht kwamen in een zo eenvoudig mogelijk ontwerp.


Niks geen toeters of bellen; geen inbreisels , ajours of kabels voor deze wol!
Dit alles deed afbreuk aan de prachtige tinten die als vanzelf in elkaar over lopen.

De definitieve keuze voor dit ontwerp ontstond ook vanzelf, als een organisch proces.
Precies zoals ik graag werk ;o)
Het pure materiaal mocht voor zichzelf spreken..!


Van de rode wol haakte ik een cirkel van vasten. Dit werd de bodem van het buideltje.


Met een haaknaald nam ik steken op langs de rand, deze breide ik met tricotsteken rond in de blauwe wol. Op driekwart hoogte maakte ik gaatjes voor het koord.
Van stof in dezelfde tinten als de bodem naaide ik een binnenvoering.


 'Repelsteeltjes Buideltje' was klaar!

En.. wat een ongelófelijk knappe en creatieve werkstukken maakten mijn mededingers!!
Héél bijzonder, ik zag echt de meest prachtige dingen!

Mijn persoonlijke winnaars?

De sjaal van Marianne Rietbergen!


Technisch zó knap gemaakt, de wol zó fijn gesponnen en de kleuren zó strak verwerkt..
mijn absolute favoriet!!!

En ook.. het Boekje van Hetty Bliek!


De creativiteit van Hetty spat van dit schitterende en kleurrijke boekje af!
Zelfs het bandje is gemaakt van de zelfgesponnen en vervolgens geweven wol..
Ongelofelijk mooi gemaakt!

Meer zien van de Wolmarkt
of nieuwsgierig naar de de officiële uitslag van de Challenge?

Kijk dan bij Riet


vrijdag 20 mei 2016

Villa Zeezicht Update 7: de poesjes

Van verschillende kanten kwam de vraag,
hoe het nou eigenlijk met de poesjes gaat..!

Oh.. natuurlijk!
Hoe kan ik díe nou vergeten!!
Onze lieve schatten,
die van kleine stouterds
inmiddels heerlijke grote stouterds geworden zijn
;o)


Dagelijks genieten we van hun aanwezigheid;
hun streken,
en hun - enigszins onbeholpen - pogingen om

A)     héél veel aandacht te krijgen


B)     vogeltjes  c.q. muisjes c.q. wormen c.q. muggen/vliegen/bijen (proberen) te vangen


C)     de buurtkatten te laten weten dat zij écht de baas zijn van onze tuin


D)     buurpoes Willem in de gaten te houden
(die smeerkees probeert telkens stiekem hun brokken op te vreten)


E)    en de meest fijne plekjes te vinden om de broodnodige dutjes te doen!


Inmiddels hebben de poesjes onlangs al hun eerste verjaardag gevierd:
wat vliegt de tijd!

Hun karakters tekenen zich ook duidelijk af ;o)


Lilith is de meest ondernemende van de twee,
en ook de meest aanhankelijke.
Liefst gaat ze op nieuwsgierig op onderzoek uit,
maar net zo graag komt ze uitgebreid bij je op schoot liggen kroelen!


Nino daarentegen is een stuk voorzichtiger…
en ook wat onhandiger, haha!
Hij ziet er super stoer uit, maar heeft een oh zo klein hartje J
Pas als zijn zus het sein ‘veilig’ geeft wil hij ook
wel eens naar buiten om de ‘wildernis’ te gaan verkennen.
Maar oh wee, als er iemand voorbij komt..
.. dan sprint hij net zo snel weer naar binnen ;o)


Gelukkig zijn ook deze poesjes, net als onze vorige lieverds,
goede en trouwe hulpjes!
Zo stonden ze afgelopen week nog vooraan
bij het uitzoeken van de verse schapenwol ;o)


Geen enkel probleem vrouwtje,
laat dat maar aan ons over!

Wat boffen wij toch, met deze twee schatjes..!


woensdag 18 mei 2016

Update Villa Zeezicht 6: pimpeltjes drama

Wat een drama was dat, bij de pimpelmeesjes… L

Al een tijdje volgden we het aan- en afvliegen van Pa en Moe Pimpelmees.


In een klein nestkastje, wat eigenlijk voor de sier hing,
hadden zij een paar eitjes uitgebroed.
En nadat die uitgekomen waren
vlogen zij continu af en aan
om de nieuwbakken jonkies te voederen.
Schattig om te zien natuurlijk. We volgden het met veel plezier!


Maar.. wat was nou het probleem…

Het nestkastje was eigenlijk te ondiep.
Waardoor de rand van het nestje vrij dicht bij de rand van het invlieg gat kwam.
En het brutaalste jong
met z’n koppie zó naar buiten kon gaan zitten kijken!


Met zijn hongerige bekkie ging hij pontificaal in het gaatje zitten
om zich als een koning te laten voorzien van lekkere hapjes!
Hierdoor gingen vader en moeder Pimpel natuurlijk niet meer naar binnen…


Raden jullie het al?
De overige drie pimpeltjes stierven een zielige hongerdood…
We vonden ze, nadat het enige jong uitgevlogen was
en we het kastje openmaakten.


Daarom mijn oproepje: zorgen jullie vogelbuddies alsjeblieft voor nestkastjes die diep genoeg zijn?
En niet van die sierdingetjes, die te ondiep zijn voor het echte nestelwerk
zoals dat flutding, bij ons aan de schuur?

Want hoe schattig deze foto’s er ook uit zien,
dit moet toch niet de bedoeling zijn!!
L