dinsdag 29 december 2015

Partir c’est mourir un peu…

Hoog tijd om mijn eigen geoogste wintervoorraad te checken.
Het is een klusje wat behoorlijk gemengde gevoelens oplevert…




Want… per 1 januari van het komende jaar
is mijn moestuin níet meer van mij…

En dat maakt dat
deze goede gaven van Moeder Natuur
de állerlaatste zijn
die ik dit seizoen zelf gezaaid, geplant, gekoesterd, bemest en geoogst heb.


Ik heb er vrede mee.

Het was een weloverwogen besluit om m’n moestuin op te zeggen.
En hoe zeer deze plek me ook geluk en overvloed gebracht heeft,
nú is het een goed moment om nieuwe keuzes te maken!


Maar ja, dat afscheid nemen hè …

Het leeghalen van de tuin vind ik in eerste instantie echt vréselijk.
Regelmatig sta ik met tranen in mijn ogen
en vraag ik me af wat ik in godsnaam gedaan heb…
Al mijn zorgvuldig gekoesterde planten en struiken moeten weggehaald worden…
alle schapenhekjes, poortjes, boogjes en klimobjecten afgebroken…
L


Eerst hoop ik nog dat er iemand komt
die mijn tuin helemaal compleet over wil nemen.
Zodat ik gewoonweg de sleutel in kan leveren
van die speciale plek, die me zoveel jaar geluk gebracht heeft.
En hem over kan dragen aan iemand die hem liefdevol wil vertroetelen.


Maar, natuurlijk gebeurt dat niet…
Blijkbaar is het nodig dat ik
alles wat ik die afgelopen jaren opgebouwd heb,
laten groeien en bloeien,
weer eigenhandig moet afbreken..

Maar.. toch komt uit onverwachte hoek een ‘geschenk’ ;o)
Vriendin Karin en haar man kwamen afgelopen zomer tegenover de tuintjes wonen.
In een oud opknaphuisje, omringt door een gewéldige verwilderde ‘geheime tuin’.
Een paradijsje…!


En,  Karin is dolblij met al mijn fruitstruiken, vaste planten en kruiden…
met mijn netten, palen, regenton, tegels en schapenhekjes!
… of zij het alsjeblíeft mag hebben..!!

Tuurlijk mag dat J
Sterker nog, ik vind het een geweldige oplossing!!


Gelukkig heeft de Houthakker verlof ;o)
Met z’n drieën graven we álles uit
en we vervoeren de hele mikmak met kruiwagens naar de overkant van het pad.
Zelfs het minivijvertje en de kikkertjes worden zorgvuldig overgeplaatst!


Super, dat Karin er zo blij mee is
en dat mijn zo gekoesterde planten bij haar een nieuw leven krijgen!



Maar Karin heeft nog een cadeautje!
Ik krijg op haar ‘landgoed’ een klein kasje in bruikleen
om mijn niet-wintervaste kruiden in op te slaan.
En als ik mijn behoefte aan tuinieren niet kan bedwingen
dan heeft zij genoeg plek voor me om wat groente te kweken…
J


Het helemaal leeghalen van de tuin blijkt een belangrijk proces.
Het maakt dat ik mij steeds minder verbonden voel met m’n tuin…
Hoe leger hij wordt
schep na schep,
kruiwagen na kruiwagen…
steeds méér verbreek ik de band
en neem ik meer afstand.


Maar….

Partir c’est mourir un peu…

Dááág tuin..!!


zaterdag 26 december 2015

Het lekkerste kerstsnoeperijtje van dit jaar!

De eerste Kerstdag brachten wij met (een deel van) mijn familie door
in een sfeervol boerderijtje op het platteland.

(foto: Bad Domburg)

In zo’n nostalgisch huisje, waarvan je normaal alleen maar van kan dromen.
Met vrij uitzicht over de landerijen, in de donkere verte alleen de lichtjes van het dorp-aan-zee…

Het boerenhuisje was mooi gerenoveerd: fris, met alle oude details nog in tact.
Ingericht in een combinatie van rustiek en modern.
(zo vreselijk leuk… zucht ;o)

(foto's: Bad Domburg)

Broer en sister-in-law hadden dit stulpje gehuurd
om de feestdagen in het Zeeuwse door te kunnen brengen..
maar… wij wilden er eigenlijk állemaal wel blijven, hihi!

Speciaal voor deze Kerstdag was er uit de keuken van Villa Zeezicht
een suiker- en glutenvrije Ierse Christmas Pudding mee gekomen.


Dit in het bijzonder voor mijn Engelse schoonzus (glutenvrij) en mijzelf (suiker-en tarwevrij).

En, wat vond ik het héérlijk om weer eens zo uitgebreid te bakken en te experimenteren!
Het originele recept komt van Koken met van Boven.
Het was een leuke uitdaging om hier een dieetvariant van te maken!


(En nee, die marsepeinen versierseltjes en gesuikerde sterretjes waren voor de kids ;o)

Als je gewend bent om normaliter nooit mee snoepen van lekkernijen,
dan is deze calorieënbom
wél een behoorlijke aanslag op je ‘lijn’…
Maar… schoonzus en ik offerden ons er graag voor op!
;o)

Van alle heerlijkheden
die er dit jaar uit de Kerstkeuken van Villa Zeezicht kwamen
stond dít snoeperijtje echter met stip op nummer 1!
Zóóóó simpel en eenvoudig… en zóóó waanzinnig lekker!
Om je vingers bij af te likken,
en ook nog eens super gezond J


Gluten- en suikervrije chocolade-kokosbolletjes!

Wat heb je nodig voor ca 10 grote of 15 kleine bolletjes:

·         ca 10 zachte, grote dadels, pitten verwijderd en in grove stukken gesneden
·         ca 5 eetlepels amandelmeel
·         ca 2 eetlepels (raw) cacao
·         ca 1/2 eetlepel kaneel
·         ca 2 eetlepels gedroogde cranberry’s (ongezoet of  gezoet met appeldiksap)
·         ca 3 eetlepels geraspte kokos
·         wat extra kokos om de bolletjes door te rollen

Hoe maak je ze:
Doe alle ingrediënten in het bakje van de staafmixer.


Maal alles fijn en door elkaar tot er een rulle massa ontstaat.


Doe deze massa in een bakje en rol er met twee handen bolletjes van.
Mocht het iets té rul zijn waardoor het niet genoeg plakt, dan kun je eventueel een klein scheutje water, sinaasappelsap of cognac (bij feestelijke gelegenheden ;o) toevoegen.


Rol deze bolletjes door wat geraspte kokos.
Laat ze in de koelkast ca 1 uur opstijven.


That’s alle folks!!

En nu… lekker nagenieten en uitbuiken!


donderdag 24 december 2015

Vrolijke Kerstdagen!

Voor iedereen die nieuwsgierig was...
...naar de kattenmutsjes ;o)

Nou, het is gelukt, hoor!

Het duurde even voordat Lily en Nino de mutsjes 
op wilden houden, hihi!

Maar na één keer
vonden ze het al helemaal geen punt meer.
Bleven ze gewoon half slapend liggen spinnen..

Wat niet lukte was ze samen op 1 foto krijgen.
Maar... zo kan het ook ;o)



Lieve kerstgroet vanuit Villa Zeezicht!

zondag 20 december 2015

Entre le boeuf…

Stel je eens voor…
Een pikdonkere avond, waarop sterren flonkerend tussen de wolken tevoorschijn piepen.
Een houten blokhut, op de grens van bos en boerenland… de ramen verlicht met kaarsen.
Een half maantje dat zijn heldere licht laat stralen.
Doodse stilte, alleen wat dieren die te horen zijn.. verder niks...

(afbeelding geleend van Internet)

In kilometers omtrek zijn alleen boomgaarden, weilanden en een koeienschuur te vinden.
Een groot mannetjeshert loopt vooruit vanaf het allerlaatste kruispunt
over de donkere B-weg naar de blokhut…


Glazen potjes met waxinelichtjes verlichten sfeervol het pad naar de voordeur.
Tel daar bij op vele lieve zangvrienden die met hapjes en drankjes
 van heinde en ver aan komen...

Want op deze avond...
gaan we ‘Kerstzingen’!


We genieten van elkaars gezelschap; praten bij 
en vertellen elkaar hoezeer we elkaar missen 
nu de meesten van ons afscheid genomen hebben van 'ons koor'!

Lotus vertelt een ontroerend kerstverhaal en
Stephan zingt onverwachts een prachtige solo uit Les Miserables...

Het lijkt net een sprookje…
En… dat was het ook
J


We zingen niet alleen voor onszelf, maar ook voor de bijen en de koeien
 van de naastgelegen boerderij.
Op deze plek een jarenlange traditie op Kerstavond.

En, als iets zó bijzonder en mooi is,
dan geeft het niks
dat je wat sjoemelt met de precieze avond..
;o)

(afbeelding van Hank Dussen)

De dames koeien vonden het allemaal machtig interessant
en komen nieuwsgierig een kijkje nemen…


We zingen onder andere het mooie 
‘Entre le boeuf’
hier in 2010 gezongen samen met het Kinderkoor.

En wat is er heerlijker dan na het zingen buiten en in de stal
weer lekker warm te worden met een andere traditie:
Warme Kruidensap!

Ooit kregen we het originele recept van Heleen en al jarenlang is het één van onze favorieten.


Het is een heerlijk kruidige wintersap zonder procentjes.
Dus ook lekker voor kinderen (en chauffeurs en zo ;o).

Op speciaal verzoek, hierbij het recept!

RECEPT WINTERSAP


Benodigdheden:

·         1 liter natuurtroebele appelsap
·         ¾ liter sinaasappelsap
·         ¾ liter zwartebessensap of bosvruchtensap
·         ¼ stuk citroen
·         1 sinaasappel in 4 stukken gesneden
·         ca 5 kruidnagels
·         2 kaneelstokjes
·         3 steranijs
·         3 kardemonpitten
·         1 stukje gember van ca 1 duim groot, doormidden gesneden.

Doe alles in een pan en warm langzaam op.
Laat het sap zeker een uur lang trekken maar zorg ervoor dat het niet gaat koken, dan wordt het bitter! 
Warm opdienen.

En met een dierbare herinnering aan deze bijzondere avond
komt het Kerstfeest steeds dichter bij!


woensdag 16 december 2015

Sunny december morning

Wat een heerlijke dag was het gisteren!!
Zonnig en warm, het voelde gewoon alsof de lente op het punt stond los te barsten!
En dat, terwijl onze Villa in bescheiden kerstsfeer gedompeld is..
...een apart gevoel!

Aangezien onze fruitmand een aardig end leeg was besloten de Houthakker en ik
op de fiets te stappen om bij de Boomgaard
een flinke voorraad appeltjes en peren in te slaan.


En, wat was het geweldig onderweg!
We genoten van het prachtige landschap.


 Al fietsend probeerde ik wat foto's te nemen..
..niet altijd even handig ;o)


De lege velden werden alleen bevolkt door enorme hoeveel heden vogels
en af en toe wat schapen.



Er werd nog flink gewerkt zo her en der,
ook het boerenwerk kan gewoon doorgaan met deze temperaturen!



Nadat we onze fietstassen met heerlijk fruit gevuld hadden




bezochten we een lieve vriendin die de boerderijwinkel op TerLinde nieuw leven inblaast.
Wat gezellig om bij te praten en alle nieuwe plannen te horen!

En.. wat fijn om te merken dat er op deze bijzondere plek,
- waar ik in het verleden met zoveel plezier gewerkt heb -
 nu weer vól enthousiasme door een nieuwe generatie jonge mensen gewerkt wordt!!

Nadat ook de laatste lege plekjes in de fietstassen gevuld waren met
pas gerooide aardappeltjes en eigen boerenkaas werd het hoog tijd om
terug naar onze Villa te fietsen.



Wat een héérlijke ochtend J!

PLUK DE DAG
en


P.S. De vallende sneeuwvlokjes lijken hier echt niet bij te passen ;o)
Maar ik laat ze vrolijk vallen, wie weet... wordt het toch nog winter!!

dinsdag 8 december 2015

Vleugjes kerst

Heel langzaam verandert onze Villa in kerstsfeer. Dit jaar niet, zoals alle voorgaande jaren, precies per eerste Adventszondag. En ook niet met adventskaarsen en kransen en kerstservies enzo, allemaal dingen die ik plichtsgetrouw - en ook met veel plezier overigens – altijd deed.


Zou het komen door de afgelopen maanden dat ik een dringende behoefte voel 
om te breken met alle jarenlange tradities? 
Dat ik besluit om mijn puur gevoel te volgen en intuïtief te doen wat in me opkomt?
Of.. zou het misschien de leeftijd zijn ;o)?

Ik besluit maar gewoon een beetje te kerst-rommelen.


In de stad zie bij het bloemenstalletje een roze-rode Kerstster. Die mag mee naar huis.
Ik ben hooglijk verbaasd over mezelf…


Want ik hou helemaal niet van Kerststerren. Vind ze oubollig en belegen. Ze doen me denken aan mijn bazen van het tuincentrum waar ik jarenlang werkte, rond de periode dat de kinderen geboren werden. Daar kweekten ze eindeloze hoeveel heden van die lelijke rode monsters. Die bazen vonden ze geweldig. Ze verkochten er gigantisch veel van en die handel vormde de basis van wat nu het grootste tuincentrum op ons eiland is. 


En toch… tóch mag deze Kerstster mee naar huis, en krijgt hij een pront plaatsje op het ladekastje.
En ik ben er nog blij mee ook, haha!


Bij de bloemenhoek liggen witte amaryllissen. Ook al van die monsters..!
Maar… ook híer mogen er vijf van mee.


Ze roepen me zelfs toe:
“Koop ons, koop ons, wij staan zo prachtig in je zilveren vaas!”


Hihi, wat is dit allemaal… het moet niet gekker worden!

En… een kerstboom dan?
Nuh.. geen kerstboom dit jaar in Villa Zeezicht.
Nu de helft van onze woonruimte getransformeerd is tot slaapkamer-en-suite zou ik niet wéten waar ik een kerstboom zou moeten neerzetten…
Dus: GEEN boom!


Uhh.. totdat ik dit ienie-ienie-nienieboompje tegen kom ;o)
Echt BOOM kun je hem niet noemen, haha!

Hij is zó klein, dat hij gewoon in een potje op de schoorsteen past!
Wat een liefie! Hij hoeft geen ballen, slingers of vogeltjes.
Mag gewoon zo blijven, zoals hij is, puur groen.


En… met wat sterren her en der


en eindeloos veel kerstlichtjes
ben ik méér dan tevreden met mijn vleugjes kerst J