vrijdag 25 juli 2014

Zee

Het mooiste moment voor ons om naar het strand te gaan is als de avond valt.


Als - bijna - alle mensen vertrokken zijn en het niet meer zo heet is.
Dan dalen we de steile trap af van de duinen
en ploffen we neer op het strand.


Eerst genieten we van een heerlijke duik in zee
om af te koelen van een warme dag.


Daarna wat schepjes zoeken tussen de palen..
altijd leuk!


Een verlaten zandkasteel houdt de wacht...


Langzaam gaat de zon onder,
een spectaculair gezicht!


Wat heerlijk toch om zo dicht bij zee te wonen..
het voelt als een groot cadeau!


woensdag 23 juli 2014

De Markt van Middelburg, vier uur ‘s middags…

Ik ben op weg naar de Markt van Middelburg. Het is bijna 4 uur ’s middags.
Loop met mijn mandje in de warme zon, op weg om wat dingen voor mijn dochter te kopen.
Ze gaat kamperen met een vriendin, moet werken en heeft geen tijd om óók nog…
Is goed meis, je moeder gaat er wel achteraan ;)!

Het is warm, maar er zijn toch nog aardig wat mensen in de stad.
Als ik in de buurt van de Markt kom beginnen de klokken van de Lange Jan hun rouwlied te luiden..
Ik kijk naar het uurwerk op het stadhuis. Vijf voor vier…
Een aantal mensen staat in de schaduwrand van de Markt en wacht…
Ik stop ook met lopen en ga stil op de hoek staan…

En langzaam stoppen er steeds meer mensen met lopen, praten, lachen.
Fietsers stappen af, een scooter scheurt het Marktplein op.
Knijpt dan ineens in de remmen als hij al die mensen stil ziet staan en stopt…
Uit de winkels komen mensen..
Uit de bank komt het personeel en gaat zwijgzaam naast de deuren staan…

En zo, langzaam maar heel bewust, stopt iedereen met wat-ie aan het doen is.
En blijft stil staan, daar op de Markt van Middelburg.
De klokken beieren..
Een ongelofelijke stilte neemt bezit van de mensen,
op dat ene moment om 4 uur..
Die minuten van rouw, verdriet en de nagedachtenis
aan al die mensen die niet meer thuisgekomen zijn na die vreselijke vliegramp.

Ik krijg kippenvel en de tranen springen in mijn ogen..
Niet alleen om alle slachtoffers.
Dát verdriet is te groot.
Maar ook om de intense stilte, saamhorigheid en verbondenheid
die daar ontstaat..
Op die woensdagmiddag om 4 uur
op de Markt in Middelburg…

dinsdag 22 juli 2014

Handwerksels

Tijdens onze eigen Tour de France
heb ik hem met veel plezier gehaakt:
mijn ‘col van de derde categorie’.


Ons plekje aan de rivier de Lot was uitermate geschikt 
om op warme dagen in de schaduw van de platanen
heerlijk te zitten haken!

Er was zelfs een dag bij die zo warm was
dat we heel de dag alleen maar aan de rivier gezeten hebben..
Niks wandelen of bergen bedwingen,
daarvoor was het veel te heet!


En dan is zo’n klein haakwerkje héérlijk!
(Was ik trouwens even blij dat ik mijn visserstrui niet meegenomen had 
je moet er niet aan denken om met zo’n dikke warme lap
op je schoot te zitten ;))

Omdat ik er nog geen foto’s van genomen had
even snel wat foto’s van mijn colletje op de paalhoofden.


Het model is uitlopend met aan 1 kant een punt,
die is ontstaan door het meerderen
en maakt dat je de col zo leuk speels om je hals kan draperen.


Ook het rode vakantiesjaaltje is al een stukje gevorderd
daar in het Franse land.
Het patroon is erg leuk en al na een paar centimeter
ken je het uit je hoofd.


Maar.. voorlopig liggen dit rode sjaaltje en ook m’n haakdeken 
treurig te wachten in de mand
want..

mijn visserstrui MOET af!!!


Dus brei ik de blaren op mijn vingers ;)

Nog even doorbijten dus…
zucht!!!


zondag 13 juli 2014

Gluren bij de buren

Wat is dat toch.. thuis…
Is thuis de plek waar je woont?
Waar je spullen staan of waar je je post krijgt?

Is thuis de plek waar je gezin, je geliefden wonen?
De plek waar je warmte, geborgenheid en veiligheid voelt,
je eigen ‘nest’ ?


Waar je niet anders hoeft te zijn dan wie je bent.. gewoon.. zonder toeters en bellen?

En.. moet thuis aan criteria voldoen.. zoals mooi zijn.. modern zijn.. of juist niet..
Een ‘VT-wonen-huis’, een ‘At Home-huis’ of een ‘Pippi Langkous-huis’?


Is je thuis juist een weerspiegeling van je innerlijk?
En zie je in iemands inrichting een kern van de innerlijke mens?


Of, nog interessanter, geef je juist met de inrichting van je huis weer wie je graag zou willen zijn?

Met regelmaat kan ik verrast zijn door iemands huis!
Zeker als ik de eerste keer bij iemand binnen kom.
Je hebt dan vaak al een glimpje eigenheid van diegene opgevangen
en het grappige is dat je dan ook vaak al - ongemerkt –
een inschatting hebt gemaakt van iemands inrichting.

En.. hoe mis kan je het dan soms hebben, hihi!
Of hoe aangenaam verrast ;)


Bij de bijzondere theaterwandeling
gaat het net ietsje anders!

foto Saris & den Engelsman

Daar mag je bij vier verschillende privéwoningen in de binnenstad van Vlissingen
zó maar naar binnen..
Terwijl je niet weet, wie daar woont.. van wie dit huis is.
Of waarom haar/zijn huis zo is, zoals het is…

foto Saris & den Engelsman

Door je nieuwsgierigheid niet te bedwingen en ongegeneerd rond te snuffelen
mag je proberen een glimp op te vangen van de persoon/personen achter het huis…
en.. hoe boeiend en intrigerend is dit!!!


foto Saris & den Engelsman

Aan het einde van de –soms hilarisch vormgegeven – rondrit-en wandeling
(jawel, je begint in een heus minitreintje inclusief Franse accordeonmuziek
plus bijbehorende tour guide met ‘nutteloze’ informatie)

foto Saris & den Engelsman

ontmoet je uiteindelijk de bewoners.
Oh, niet in het echt, maar in een mediavoorstelling.
En.. dat is verrassend!
Maar ook ontroerend… en indringend.
Want het gluren is hierdoor veranderd in een ontmoeting.
Niet alleen met onbekenden, maar ook met jezelf..
..en je eigen huis!

En dat is het knappe van deze theatershow!


zaterdag 12 juli 2014

In de olie!

Of ik ook een recept had, vroeg Marloes…
…van die ingemaakte aubergines.
Die ik laatst in het snijbietrecept gebruikte…


Het was even zoeken, maar uiteraard stonden ze 
– gewoon –
in mijn favoriete inmaakboekje.


Dit jaar lukt het niet om mijn aubergineplanten fatsoenlijk op te kweken.
Gebrek aan een kasje en een overvloed aan slakken
zorgen er voor dat ik deze aubergines helaas moest kopen ;)


Maar dat maakt dat er niet minder
genoten werd in de keuken van Villa Zeezicht J!

Benodigdheden

·         aubergines (met 4 aubergines grote vul ik vier flinke potten)
·         grof (zee)zout
·         extra vierge olijfolie
·         takjes rozemarijn
·         takjes tijm
·         takjes oregano
·         roze peperkorrels
·         teentjes knoflook

Handig om te gebruiken:

·         vergiet
·         diep bord
·         gewoon bord
·         schone theedoeken of keukenpapier
·         houten prikker met scherpe punt
·         grillpan of elektronisch grillijzer
·         metalen rooster om af te laten koelen
·         kookkwastje

Werkwijze

1.       Leg de plakken aubergine in lagen in een vergiet en bestrooi elke laag dun met grof zout. Zet het vergiet op een diep bord. Dek het vergiet af met een gewoon bord en laat de aubergines een uur of zes staan, zodat het vocht kan uitlekken. Leeg indien nodig het diepe bord.


1.       Spoel de plakken snel af (de aubergines mogen niet te veel vocht opnemen) en laat ze wat drogen op een schone doek.

 1.       Kwast ze dun in met wat olijfolie.
2.       Verwarm een geribbelde grillplaat (ik gebruik een elektronisch grillijzer) tot hij goed warm is. Grill de plakken aubergines in porties. Keer de plakken als dat nodig is om een ruitmotief te krijgen.


1.       Laat de plakken afkoelen.
2.       Vul gesteriliseerde potten (10 minuten in de oven op 120˚C) met schroefdeksel om en om met plakken aubergine, olijfolie en kruiden, peperkorrels en knoflook.


1.       Sluit ze goed af en zet ze zeker een maand koel en donker weg. De aubergines zijn zes maanden houdbaar.


En.. zijn de aubergines op? 
Dan hou je nog een overheerlijke kruidenolie over J

Fijn weekend allemaal!!


N.B.
Aanvulling:
lees bij het gebruik van rauwe knoflook in olie de volgende link:
http://www.weckenonline.eu/Uitleg_werkwijze/Olie_maken/olie_maken.html


zondag 6 juli 2014

Sound of music

Echt waar, ik verzin het niet…
Luidkeels loop ik het te zingen daar bovenop de Hohneck,
die prachtige bergtop in de Vogezen!


Voor zover ik het nog weet natuurlijk,
al heb ik deze film als kind minstens zeven keer gezien ;)

De Houthakker moet er vreselijk om lachen
en is – volgens mij – stiekem blij dat er niet al te veel andere mensen rondwandelen ;)


Het is zooo ongelofelijk mooi daar boven!
Zo’n prachtig weids uitzicht.. dat kennen wij niet in ons platte landje!
De warme zon geeft me het gevoel dat ik heel de wereld aan kan,
zeker nadat we via een klim-en klauterpaadje van de ene route naar de andere zijn gejumpd.


Dat is namelijk meteen ook het lastige van die bergen…
wat je ziet klopt niet altijd met de werkelijkheid.
Want als je in de verte het dak van een hutje ziet (waar koffie te krijgen is ;)
en je ziet een pad wat die richting uit gaat
dan ga je er toch van uit dat je uiteindelijk ook bij dat hutje aankomt?


Uhh.. niet dus.
Het pad loopt ineens via een kloof in een heel andere richting.
Oeps.. geen koffie?


Maar natuurlijk laten we ons niet zomaar kisten.
We hebben een goeie wandelkaart en echte bergschoenen ;)
Dus besluiten we als berggeiten gewoon naar het goede pad te klimmen.
Geen probleem en goed voor de conditie ;)


Eenmaal ‘On top of the world’ aangekomen
belonen we onszelf met heerlijke koffie en soep.
Kunnen we meteen even uitpuffen, hihi!

Het is er subliem mooi…


…niet alleen bovenop de berg, maar ook aan het meertje in het dal,
wat we van bovenaf al zagen liggen.
Daar strijken we eind van de dag nog even neer.
Omdat het er zo prachtig verstild is…

Het mooie van de Vogezen is dat het zo groen is.
Uhh… we weten nu ook hoe dat komt ;)!


En já, dat ís hagel.
Twee gigantische buien krijgen we in de Vogezen op ons dakje L
Vandaar dat we besluiten verder te trekken.
Naar het zuiden….naar de ZON!

Twee Duitse medekampeerders zijn iets pragmatischer.
Zij blijven voorlopig rustig op de camping staan
en vullen een plastic zak met zoveel mogelijk ijs:
“Fur das Bier!”


vrijdag 4 juli 2014

Kleurrijke snijbiet

In de moestuin staat een hele rij prachtige snijbiet.


Met hun overdreven felgekleurde stelen en nerven staan ze te pronken
alsof het een lieve lust is ;)


Ik snijd een aantal bladeren af en neem ze mee naar huis.
En heb werkelijk nog geen idee hoe ik ze zal gaan verwerken!

Eens kijken.. wat heb ik allemaal in huis…

vers courgetje
wat bosuitjes
rood vers uitje - allemaal uit de tuin -
verse rode puntpaprikaatje
knoflook uit La Douce France (van die geweldige grote roze!!)


Oké, die gaan we gezellig in wat kruidenolie smoren.


Ondertussen zet ik een pannetje volkoren basmatirijst op, altijd lekker en gezond!
En in de oven leg ik twee zalmfiletjes.
(Met olijfolie, zout, peper en dille erover, zodat ze lekker kunnen garen.)

Als de groentes lekker pruttelen en zacht worden
was en droog ik de snijbietbladeren.
Ik rol ze op en snijd ze daarna in fijne reepjes.


Zo!
Die mogen door de groentenprut. Lekker even op een hoog vuur meebakken!

Wat hebben we nog meer?

Ingemaakte aubergines van vorig jaar.. jammie!
Die zijn behoorlijk zout en sappig door de kruidenolijfolie 
waar ze een hele winter in rondgezwommen hebben ;)


Een plak of vijf mogen er ook door.

Eh.. nog meer in huis?
Half pakje fetakaas, in blokjes gesneden…
Klein handje rozijnen en een klein gesneden tomaat.
Beetje peper erbij en een handjevol basilicumbladeren.

Als alles tot een heerlijke massa is geprutteld zijn de rijst en zalm inmiddels ook gaar en klaar..
.. en smullen de Houthakker en ik van een overheerlijk snijbietmaal J

Oh… wat is de zomer toch heerlijk!!


In het nu

Heel hoog in de lucht krijsen wat meeuwen.
De wind waait zachtjes door mijn haar en ik adem diep de geur van warm zand in.
In de verte hoor ik zachtjes het ruisen van de golven..

In-uit-in-uit..
Terwijl ik me concentreer op mijn ademhaling ben ik.
Ben ik hier.. en nu.
Op mijn handdoek, op het strand.


Langzaam geef ik me over aan mijn zintuigen..
en wordt ik één met mijn omgeving.
Ik voel de verbondenheid met mijn lijf... met de andere vrouwen,
met de kosmos, met de aarde, met de elementen.

Helemaal.. in het nù!


Yoga on the beach…
Hier kan ik de rest van de dag op teren!


En dat was nou ook precies de bedoeling J