dinsdag 27 mei 2014

Aardbeientaart zonder suiker

HOERA.. het is weer aardbeientijd!

En wat is er dan leuker om een heerlijke aardbeientaart te bakken.. 
-voor je verjaardag of zo ;)-
..zonder gebruik te maken van suiker als zoetstof?!


Bovendien is dit recept ook geschikt voor mensen
met koemelk/lactose-intolerantie of -allergie
en/of tarwe intolerantie.


Bedenk wel, dat je er even de tijd voor moet nemen maar dan.. heb je ook wat J!

Benodigdheden

Zanddeeg bodem:
·         300 gr (spelt-)bloem
·         125 roomboter of wajang boter
·         1 ei
·         100 gr rijststroop
·         1 snuf zout

Vanille crème:
·         ½ liter sojamelk
·         4 eierdooiers
·         150 gr rijststroop
·         1 vanillestokje
·         30 gr (spelt-)bloem
·         snufje zout


Verder:
·         500 gr aardbeien
·         1 pakje soja slagroom  (Soyatoo, natuurvoedingswinkel)
·         aardbeienjam of abrikozenjam zonder suiker (Dalfour, Jumbo)
·         taartvorm ca 30 cm

Werkwijze:

De bodem:
Doe voor de taartbodem alle ingrediënten bij elkaar. De boter met twee messen in kleine stukjes snijden. Kneed snel met koele handen alles bijeen tot een deegbal. Laat deze een half uur rusten in de koelkast.

De vanille crème:
Klop eierdooiers en rijststroop flink schuimig. De massa moet licht van kleur worden. Door de zware consistentie van de rijststroop kan dit even duren.
Voeg de bloem toe en roer dit er door.
Breng de sojamelk in een pannetje aan de kook met het vanillestokje erin. Haal bij het koken het vanillestokje eruit (schraap evt de laatste zaadjes met een mesje uit het stokje en voeg dit bij de melk).
Giet de kokende melk in 1 keer bij het eimengsel, roer goed met een garde en giet het geheel
vervolgens weer over in het pannetje.

Breng deze massa opnieuw aan de kook en laat 4 a 5 minuten zachtjes door pruttelen.
Doe de crème over in een kom en plaats deze in een bak met koud water om af te koelen.

Bereiden:
Rol de deegbal met een deegroller op een bebloemd oppervlak uit. 

Leg de deeglap in de beboterde bakvorm en werk de randen netjes af met een mes. Bak de bodem ‘blind’ ongeveer 15 minuten op 180˚C. 

Bak de bodem na het verwijderen van de vulling voor blindbakken nog een minuutje of 2 in de oven zodat hij wat krokant wordt.
Laat de bodem ongeveer ½ uur afkoelen.

Spreid de afgekoelde vanille crème uit over de taartbodem
Roer de soja crème los met een garde of vork en verspreid deze voorzichtig over de vanille crème.
Versier de taart met gewassen en gehalveerde aardbeien.















Warm enkele lepels jam op in een pannetje en kwast de wat vloeibaar geworden jam over de aardbeien zodat ze mooi gaan glanzen.


Smakelijk!!

N.B. De soja crème van Soyatoo is gezoet met invertsuiker. Dit is een mengsel van gelijke delen fructose en glucose. Het bevat grotendeels dezelfde suikerverhouding als honing.
Wil je dit niet gebruiken dan kun je deze laag ook achterwege houden.


zondag 25 mei 2014

Tussendoortje

Gisteren was het al de derde middag deze week 
dat er hard gebreid werd aan mijn visserstrui-in-wording.. de derde middag al!
Poewee.. want.. ik vínd het een bevalling ;)
Het is dat ik beloofd heb er eentje te breien, maar anders..
Weet je wat het is?
Ik vind het saai!
Echt saai!
Alleen de kleur is mooi, dat zeegroene, ha ha!
Dat past helemaal bij me.


Er zit geen uitdaging in dit breien, geen patroon, geen tellen, geen.. niks!
Maar ja, beloofd is beloofd ;)
Dus heb ik zowel bij het Handwerkcafe, als de Spinmiddag
als de breimiddag bij Jeanet
heeeeel erg mijn best gedaan.
Om in ieder geval de vaart er een beetje in te houden..
En ga ik stug aan door!

Maar vandaag?
Gna gna, vandaag heb ik gespijbeld  J
Zondag rustdag, toch?


Vandaag heb ik lekker aan mijn tussendoortje gewerkt.. heerlijk!
En, zoals je kunt zien doe ik dat wel vaker!
Het patroon kreeg ik van vriendin Anne.
Die had een prachtige blauwe gehaakt en.. ik wou hem óók!
Vandaar… ;)


Er is alleen één probleem met dit schattige sjaaltje…
ik haak hem van twee verschillende wolletjes.
Eén wolletje is een shetlandwolletje wat ik kocht in Denemarken vorig jaar.
Het heeft een prachtige donkerrode gemêleerde tint.
In Ribe kocht er 1 bolletje van.. voor de leuk.
Maar ja.. wat is nou 1 bolletje..?
Dat is voor álles te weinig…
… niet zo slim dus.


Gelukkig vond ik een vrolijk sokkenwolletje wat er precies bij paste.
In de hoop dat ze samen genoeg zouden zijn voor een flinke sjaal.
Helaas.. het wolletje is nu al op,
en de sjaal me nog lang niet breed genoeg… L


Stom he! Om 1 bolletje wol te kopen.. want dat is altijd te weinig!
Hoe nu verder?
Geen idee…


Ik stelde nog wel voor om éven naar Denemarken te rijden
om een extra bolletje te halen.. 
Daar gaf de Stuurman (inmiddels Houthakker) geeneens antwoord op.
Geef hem eens ongelijk ;o)!


N.B. Het gaat om wol van het merk Noah (Shetlundsuld) 
van Marianne Østergaard uit Denemarken.
Er staat geen kleurnummer op maar wel dat er op 100 gram een looplengte zit van 575 m.
De kleur is donkerrood gemêleerd.

donderdag 22 mei 2014

Boterbloemen

Het leuke van ons eiland is dat alles goed aan te fietsen is.
Zo croste ik vorige week twee keer naar Veere heen en weer
en onderweg was het alleen maar genieten!!

Boterbloemen.. zover het oog reikt J


Velden vol… 
Alles bedekt met een gele waas!


En hoe dichter bij je kijkt,
hoe glanzender en geler ze zijn!


Maar..  ineens bedacht me dat ik niets weet over hun ‘nut’..
Geven ze misschien mooie verfstoffen?
Of zijn ze als geneeskruid geschikt?
Gek.. ik heb werkelijk geen idee!


Maar.. misschien is dat niet eens nodig..
zijn ze er gewoon voor ‘de mooi’ ;0)!


En hoef je van boterbloemen alleen maar te genieten..!

Okee, dan doen we dat J!


woensdag 21 mei 2014

Afstrepen

Lijstjes maken.. ik hou er van!
Boodschappenlijstjes, to-do lijstjes, niet vergeten-lijstjes, vakantielijstjes… heerlijk!
Zowel om te maken als om af te strepen ;)

Overal liggen hier in Villa Zeezicht dan ook papiertjes met een potlood ernaast,
een handige manier om al mijn gedachten, ideeën en belangrijke zaken
voorál niet te vergeten ;)
En het grappige is dat ik bij de Jongste precies hetzelfde zie,
die heeft dit duidelijk geërfd van haar moedertje!


Mijn ‘TO-DO-lijstje’ is een erg leuke -vind ik zelf - want deze maand zit vól met leuke activiteiten.

·         Korendag in Maastricht: is achter de rug.. en wat was het geweldig!
Stel je een giga zaal voor waarin 8 koren om beurten
helemaal los gaan met hun optredens.. !
Als extra kers op de taart zongen we gezamenlijk, begeleidt door een klein orkest,
twee liederen uit de Carmina Burana (voor wie dit kent: Oh Fortuna en Ecce Gratum).

foto: Marion

Voeg daaraan toe een bijzondere ontmoeting met Maria, trouw lezeres uit Maastricht die spontaan binnen kwam stappen met wat Maastrichtse lekkernijen als geschenkje.
Zo leuk Maria, en dank je wel!
Als afsluiting van deze muzikale dag brachten we met ons koor
nog een genoeglijke avond door aan de Maas..
Wat wil je nog meer J!!

·         Handwerkcafe in het 17e eeuwse Veere
In Veere worden momenteel opnamen gemaakt voor een speelfilm
over het leven van ‘onze’ Michiel de Ruijter.
Waardoor de helft van het dorp afgesloten is en terug getoverd in oude tijden..
zo ook bij onze vaste handwerkstek bij De Schotse Huizen.
Daarom had Sylvia het Handwerkcafe gistermiddag in de serre
van een leuke horecagelegenheid gepland.
En mochten we als afsluiting haar huis zien.. want ook dát is omgetoverd.
En wel in het woonhuis van Michiel de Ruijter himself ;)!


·         Spinmiddag bij de blogster van Bol Wol.
Zó leuk dat Marianne ook lid geworden is van onze Spingroep
en haar huis en fantastische tuin openstelde om  
de afgelopen middag bij haar te komen spinnen!
 Het was heerlijk om met gelijkgestemde wolfanaten een middagje
door te brengen in het prachtige Zuid-Bevelandse land
en te genieten van Marianne’s gastvrijheid!
  

We waanden ons even een middag lang in buitenlandse sferen :)
En onder het genot van heerlijke thee uit eigen tuin en vers fruit
werden er natuurlijk ook weer de nodige steekjes gebreid en veel mooie wol gesponnen!

Er staan nu nog twee leuke activiteiten op mijn lijstje, namelijk:

·         Twee dagen in streekdracht!
Vrijdag 30 en zaterdag 31 mei gaan we met onze streekdrachtgroep twee dagen na elkaar op pad.

Op vrijdag 30 mei presenteren we twee shows bij IJsboerderij De Koehoorn.

Op zaterdag 31 mei zijn we een hele middag bij de festiviteiten rond ‘700 jaar Vrouwenpolder’.
Tijdens de feestelijkheden in dit leuke Walcherse dorpje zullen we o.a. 
op rondrit gaan met een paardentram en een presentatie geven in het dorp.

En daarna.. is mijn ‘TO-DO- lijstje’ leeg ;)!

En gaan de Stuurman en ik genieten van een heerlijk vakantieverlof!
Waar uiteraard ook al weer de nodige lijstjes voor klaar liggen..

·         nieuw kookplaatje
·         slippers
·         picknickkleed
·         boeken
·          ….
Komt helemaal goed J!


vrijdag 16 mei 2014

Eenvoud

Jullie hebben het vast al wel gemerkt.
Dat het leven in Villa Zeezicht ‘klein’ is geworden..
heel klein zelfs ;)!


Tuurlijk ga ik regelmatig de wijde wereld in..

genieten van allerlei leuks!
Wat onderzoek doen of interessante dingen ontdekken
voor de streekdrachtgroep, de visserstruien..
Of een dagje zingen, zoals morgen in het mooie Maastricht.. ook zo heerlijk!!
Ik zou het niet kunnen laten (wink!)


Maar de afgelopen periode maak ik steeds méér die terugtrekkende beweging.
Naar het kleine, het stille…

Naar dat koolmeesje.. wat lentebloemen.. de woeste golven..!
Merk, dat ik steeds minder behoefte heb met alle hectiek om me heen.
De snelheid, druk en intensiteit van alles wat ‘moet’..
ik heb er géén zin meer in!


Waarom ik geen smartphone heb, vragen een aantal mensen me.
Want dat is zo leuk, dan kunnen we ‘appen’! En.. dat kost niks!!

Ik wil geen smartphone. Ik wil niet appen..

Ik wil niet constant in open verbinding staan met anderen.. altijd maar bereikbaar zijn,
altijd maar mijn mail kunnen ontvangen.
Ik beslis zelf wanneer ik daar zin in heb. 
Dan zet ik de computer aan..
of uit!


Ouderwets? Zal best!
Maar het bevalt me prima!
Al die prikkels van onze snelle harde wereld
wil ik helemaal niet binnen krijgen!
Dan blijf ik constant informatie van buitenaf opnemen.
Daar word ik moe van, letterlijk 'geprikkeld'.. en.. dat gaat met me op de loop.


Maar.. dat bloggen van jou dan? Vragen diezelfde mensen.
Dat is toch hetzelfde als ‘appen’?

Voor mij niet.
Bij bloggen deel ik wat ik meemaak, ervaar, fabriceer en voel.
Gewoon, wanneer ík daar zin in heb, of merk dat er iets ‘uit’ moet ;)!
En het fijne is dat niemand dit hóéft te lezen.. of mooi, leuk of bijzonder hóéft te vinden!
Dat mag iedereen zelf weten, hihi!
En als ik wil weten hoe het met iedereen in Blogland is,
nieuwsgierig ben naar wat iedereen aan het sjouwen is,
dan ga ik gewoon gezellig een rondje doen ;0)


Hier, op Villa Zeezicht zal het leven voorlopig klein blijven.
Lékker klein, met aandacht voor
eenvoud,
voetstappen op het zand
waterdruppels op een blad
en met af en toe
een uitstapje naar het leven buiten mijn Villa..!


Al jarenlang koester ik de woorden van een Indiaanse leermeester:

“Bedenk dat alle ellende en droefenis in de wereld wel bestaan,
maar niet voor jou bestemd zijn.
Mijn volk kent slechts het woud en de bergen
tussen de sneeuwtoppen en de oceaan.
Meer niet.
Ook jij bent niet verantwoordelijk voor de hele aarde
en kunt niet al haar lasten op je schouders dragen.
Houd je wereld klein, binnen de reikwijdte van je handelen.
Dat is genoeg”


dinsdag 13 mei 2014

Neeltje Flipse-Roelse, fotografe pur-sang

Een van de meest authentieke dorpen van Walcheren is Westkapelle,
ver weggestopt in de noordwesthoek van het eiland.
Toch is dit dorp niet alleen traditioneel van aard, zoals je misschien zou denken.
Men is zich er hier juist heel bewust van het feit hoe waardevol cultuur en historie zijn.
Ging buurdorp Domburg ten onder aan het toerisme, Westkapelle bleef zijn roots trouw.
De oprichting van Het Polderhuis, het dijk-en oorlogsmuseum, bewijst dit!
Het Polderhuis eert zijn dorp, bewoners en verleden in een unieke opzet.
Ik kom er  dan ook graag!

Een van de mensen die heel belangrijk is geweest voor de geschiedschrijving
van het dorp is Neeltje Flipse-Roelse.

Niet doordat zij stukken schreef of zich bezig hield met onderzoek, maar door de enorme collectie foto’s die zij nagelaten heeft en die het hart vormen van Het Polderhuis.


Neeltje Roelse werd in 1921 geboren.
Zoals alle meisjes van het dorp liep ze in dracht
en mocht ze van haar ouders alleen naar de lagere school.


Ze was enig kind en, al mocht ze niet doorleren,
toch kreeg ze op haar vijftiende verjaardag een heel bijzonder cadeau.. namelijk een fotocamera.
Zou haar vader, die bouwkundige was, geweten hebben dat Neeltje talent had om in het gewone het bijzondere te zien? Dit cadeau was namelijk in die tijd heel uniek, zeker voor een meisje!


In eerste instantie legde Neeltje de wereld om haar heen vast
en maakte zij echte huis-tuin- en keukenkiekjes.


Ze werd al snel lid van de Camera Club in Middelburg (zij was één van de twee vrouwelijk leden)
en op de zolderverdieping van haar ouderlijk huis aan de Zuidstraat maakte ze een donkere kamer waar ze haar eigen negatieven leerde ontwikkelden.


En toen kwamen de oorlogsjaren. En de Duitse bezetters…
In deze donkere periode ontstond bij Neeltje de behoefte om zoveel mogelijk vast te leggen
wat er in haar dorp gebeurde. En dat deed ze dan ook!
Met haar fotocamera verstopt onder haar keuzen
maakte ze stiekem foto’s van de bezetting van haar dorp.
 Foto’s die nu een uniek beeld geven van die tijd.


Tijdens de oorlogsjaren leerde Neeltje haar man Kor kennen.
Hij werkte als jonge ambtenaar op de gemeente bij de uitgifte van persoonsbewijzen. 
Kor was de man die inzag dat Neeltje anders was en anders wilde zijn
en dat uitte door het maken van foto’s.


Ook de enorme verwoesting van het dorp Westkapelle door de bombardementen van de Engelsen
in oktober 1944 werd door Neeltje vastgelegd met haar camera.
De gaten in de dijk, de kapotte huizen, en vooral… het water… overal het water!
Het zijn ontluisterende beelden van een verwoest en ontredderd dorp…






Honderden foto’s heeft Neeltje in die jaren gemaakt.
Van het hele proces van het sluiten van de dijk en de wederopbouw van het dorp,
tot de dorpsbewoners die geëvacueerd waren en de bouw van noodwoningen aan toe..
alles legde ze vast.


Inmiddels waren Neeltjes foto’s al lang het stadium van ‘gewone plaatjes’ ontstegen.
Zij werd een fotografe, autodidact, die inzag dat geschiedenis werd vastgelegd
door het maken van foto’s..
Die híer haar roeping in vond, al was ze absoluut niet ambitieus!
“Voor later”, zei ze altijd...


In 1947 verruilde Neeltje haar Westkappelse dracht voor burgerkleding
en in 1948 trouwde ze haar Kor. Ze werd moeder van 3 kinderen.
‘Alleen maar’ huisvrouw werd ze nooit echt want zodra er iets te fotograferen viel
piepte ze er met haar fotocamera tussenuit.



Na de oorlogsjaren legde Neeltje zich wat meer toe op het maken van kunstzinnige foto’s.
Altijd in en rond haar dorp, dat wel.
De zee, duinen, dijk en dorpsbewoners boden genoeg inspiratie
 om het mooie van die tijd vast te leggen.
En, Neeltje had er oog voor!



Later, toen fotocamera’s wat meer gemeengoed werden, zo rond het eind van de jaren zeventig, stopte Neeltje met fotograferen.
Het was niet bijzonder meer, iedereen ‘deed’ het en haar motivatie was verdwenen.
Haar uitgebreide en bijzondere fotocollectie schonk ze aan Het Polderhuis waar het nu de basis vormt van het dorpsarchief.


In maart 2008 zijn Neeltje en Kor, twee dagen na elkaar, overleden.
Samen zijn ze begraven in Westkapelle.


In 2008 heeft Ada van Hoof van het Polderhuis een bijzonder boek uitgebracht
met hierin een groot aantal foto’s uit de uitgebreide fotocollectie van Neeltje.
Het is een prachtig naslagwerk geworden waarin niet alleen
unieke beelden te zien zijn van Westkapelle in en na de oorlogstijd,
maar waar je ook het mooie Walcherse dorp en zijn omgeving ziet,
zoals het toen was… al weer zó lang geleden.

Want nu… is het later!


Alle foto’s zijn gemaakt door Neeltje Flipse-Roelse en komen uit het boek
‘Voor later’, uitgebracht door Het Polderhuis in Westkapelle.
Opnieuw gefotografeerd door Villa Zeezicht speciaal voor deze post met toestemming van
·         de kinderen van Neeltje Flipse-Roelse
·         Het Polderhuis, Westkapelle
·         De Beeldbank van Het Zeeuws Archief