zaterdag 26 april 2014

Missie volbracht.. en spierpijn!

Zo… op deze eerste Koningsdag
geen koekhappen, vrijmarkten en aubades..
Nee, op deze eerste Koningsdag
is er, net als gisteren,
knoerhard gewerkt!!
Zo hard dat ik er nu spierpijn van heb, hihi.


Tuurlijk wappert de vlag
en zijn de tompoucen al verorberd
(nee, niet voor mijzelf, helaas bestaan er tot nu toe
geen suikervrije varianten ;)
Maar door de kroost. Die deze traditie altijd weer op prijs stelt.


Maar... waarom spierpijn?

Zowel rond de voortuin als moestuin heb ik mijn nieuwe hekjes geplant J
En wat ben ik er blij mee!!!!
En… wat was het een klus!!

Het lijkt altijd zo eenvoudig..
Werkwijze ‘Men plaatse een hekje’.


1.       Zet op de juiste afstanden palen in de grond.
Kijk, daar begint het al mee.
De Paaltjes zijn te lang. De grond is te hard. De struiken groeien in de weg.
Sommige plaatjes hebben geen punt.
Ik heb te weinig paaltjes.
Dacht dat er minder gezet hoefden maar dan valt mijn hekketje om..


2.       Rol het schapenhek uit en bevestig het tegen de paaltjes.
Okee.. bevestigen…
maar…
M’n schroeven zijn te kort.
De accu van mijn powerding moet nog opgeladen.
Waar is het houtboortje om gaatjes voor te boren..?
Eerst maar om nieuwe schroeven. Ah.. daar is het juiste boortje J
De paaltjes staan toch iets te ver uit elkaar.
Het hekje valt enigszins naar binnen.
Het hekje valt enigszins naar buiten…
Poehwee..!!


Gelukkig!
Na drie paaltjes heb ik de smaak te pakken!
Gaatjes boren.. schroefjes schroeven… hekje verder uitrollen en hups..
naar het volgende paaltje!!

                                                 Als een volleerd hekjesbouwer
doe ik net alsof mijn neus bloed
als voorbijgangers
me nieuwsgierig kijken wat er allemaal gebeurd
daar, in die tuin..!
Alsof ik al jaren hekjes bouw en precies weet hoe dat moet, haha!


Gelukkig steekt de Oudste even een helpende hand toe.
Hij bedenkt dat het misschien toch slimmer is om
die dikke ijzeren draden door te zagen ipv te knippen
(wat niet lukt trouwens).
En hij helpt om die allerlaatste paaltjes in de grond te krijgen
op de aller moeilijkste plekjes!

En net, voordat het onweer losbarst
de hagelstenen ons om de oren vliegen
en de donders en bliksems
ons naar binnen jagen..
is het KLAAR!!!
Hiep hoi!


Ik ben een gelukkig mens!
Echt waar!
Want niet alleen de voortuin van Villa Zeezicht heeft nu een nieuw hekje,
maar er was ook genoeg om
de bloemen-en kruidentuin van Villa Zeezicht te omringen.
Wat dus volbracht is, vandaag!


 Kijk, hoe tevreden kan een mens zijn..
Nu aan de pizza met een wijntje..
en languit op de bank!!


Fijne Koningsdag!!


vrijdag 25 april 2014

Zomer in de lente

Eigenlijk moet ik iets bekennen wat ik heel erg vind:
als deze heerlijke zomerse weken van de afgelopen periode
het gevolg zijn van de klimaatopwarming, dan vind ik dat helemaal niet erg!


Terwijl ik het vreselijk vind wat Moedertje Aarde wordt aangedaan
- de onzorgvuldigheid waarmee er op haar geleefd wordt,
het feit dat zoveel natuur verwoest wordt vanwege winstbejag..
en dan heb ik het nog niet eens over de enorme vervuilingen gehad -
geniet ik tegelijkertijd enorm van dit zachte weer…
de zon die bijna dagelijks schijnt..
en dat al wéken lang!
Erg he!!


Geen koude, kille, sombere, natte en grijze dagen in maart en april,
maar gewoon echt LENTE en regelmatig ZOMER!


Het doet ook wat met de mensen, dit fijne weer.
Ik merk dat we allemaal meer buiten zijn,
elkaar vaker aanspreken,
en stukken vrolijker rondlopen J!


We drinken hier bij Villa Zeezicht al een paar weken bijna dagelijks
koffie in de voortuin ’s morgens, de Oudste en ik,
en je wil niet weten hoe dikwijls we ’s avonds al buiten gegeten hebben!


Het zet me wel aan het denken…
Wat klimatologische omstandigheden zoal met mensen doen..
En kan ik me goed voorstellen dat mensen uit warmere streken
alleen hierdoor al heeeeeeel anders leven ;)!


Zo.
Genoeg gemijmerd.. ;)
Laarzen aan en aan de slag!
Vandaag wordt een nieuw tuinhekje geleverd
wat het oude wilgenvlechtheggetje gaat vervangen.
Dat was na 8 jaar compleet vergaan en ingestort.
Aangezien het bootje van de Stuurman nog steeds niet in zicht is
en het weer een mooie dag beloofd te worden..
ga ik me vandaag op m’n tuinhekje storten ;)


P.S. Ongelofelijk maar waar: mijn Oma lijkt weer op te knappen!
Niemand snapt dat hoe het kan, maar.. ze is weer op!
Wat een oersterke vrouw ;)!!

maandag 21 april 2014

Haakflow

Zit ik toch ineens in een háákflow ;)
Moet er hier in Villa Zeezicht als een bezetene gehaakt worden!
Vraag me niet waarom, maar.. het MOET!


Elke vrije minuut kruip ik op mijn favoriete stekje om
snel
even
gauw
nog een toertje te haken..
en nog een..
nog eentje dan..
en ach, vooruit dan maar, nog eentje ;)!


Die ene deken, waarvan je elke week een aantal toeren kan downloaden, dat is um.
Juist, die deken waar half Nederland aan mee haakt..!
Die zat al een poosje in mijn hoofd.
En.. dat moet er nu uit!!


Er waren nog wat wolletjes over van het granny kussen.
Daar wou ik um mee haken.
Maar uiteindelijk bleken die kleuren toch niet goed te voelen..

In Villa Zeezicht is steeds minder nodig…
Nodig aan kleur, nodig aan spullen.. aan ruis…
Het spel van lucht, zee, wind en wuivend helmgras
- zo subtiel en prachtig -
is genoeg..!


De kleur van schelpen
van stenen
en van de paalhoofden
is precies wat me past op dit moment


Dus wordt mijn haakdekentje
ook rustig en licht.. heerlijk!


Zo, ik ga snel nog even een toertje doen!
Want, ik loop nog een week of zeven achter ;)!!

Fijne dag!!


zaterdag 19 april 2014

Uitwaaien

Soms heb je zo’n dag
waarop flink uitgewaaid moet worden!
Even kop-in-de-wind
en voeten-in-de-golven!


En wow, wat is het mooi buiten!


Het spel van de wind, golven en zon
is adembenemend!


Precies wat ik even nodig heb vandaag!


En terwijl ik daar loop
denk ik aan de voetstappen die
mijn Oma hier op dit strand heeft liggen.


Mijn lieve Oma, met wie het ineens helemaal niet goed gaat…
Om wie de zorgen groot zijn en met wie het afscheid naderbij lijkt te komen..


Komen vanzelf de beelden en verhalen voorbij over haar jeugd
hier, aan het strand..


Voel ik zo sterk de verbinding tussen ons samen..
ook al herkent ze me volgens mij niet echt meer de laatste dagen.

Maar golven-zon-zee-zand en wind maakt dat helemaal niet uit.
Het is, zoals het is, zeggen ze..
En het is goed.


vrijdag 18 april 2014

Via Crucis

Mijn favoriete muziekgezelschap ‘L Arpeggiata heeft een paar jaar geleden
een prachtige c.d. gemaakt met de titel ‘Via Crucis’.
In achttien muziekstukken verbeelden zij muzikaal de veertien kruiswegstaties
en de wederopstanding van Christus.


Nou zijn we hier in Villa Zeezicht niet echt kerkelijk gelovig opgegroeid...
Kruiswegstaties kennen we dan ook alleen vanuit kerken in de Zuidelijke streken.
Soms bijzondere beelden aan de wanden van kerken,
sommige prachtig in hun uitvoering, anderen ronduit minder mooi.. ;)


Maar gelukkig heet muziek geen geloof, religie nodig..
En is het Paasverhaal ook een verhaal waar je je verbonden
mee kan voelen ook als je niet tot een kerk behoort.

Kun je de emoties die dit verhaal en deze muziek oproepen
rechtstreeks voelen in je hart,
omdat ze zo universeel zijn,
herkenbaar.. menselijk..

Niemand ontkomt aan lijden…
maar
er is altijd de troost van nieuw leven.


Tot mijn grote geluk mocht ik
de muziek van Via Crucis een aantal jaar geleden in het ‘echie’ beleven
tijdens een concert dat ‘L Arpeggiata destijds in Groningen gaf.


Het was mijn eerste kennismaking met deze prachtige muziek,
ik had toen geen idee waar ik naar ging luisteren ;)


Maar sinds die tijd is het met stip één van mijn favorieten!

De afgelopen weken staat hij bijna dagelijks aan…
helemaal passend bij deze tijd van het jaar ;)!

Speciaal voor vandaag dus…
Via Crucis..
..voor de liefhebber

Lumi, potete piangere


Lumi, potete piangere?
Non riderete più.
Il cor che lieto fu
nel duol si sente a frangere..

Eyes, can you weep?
You will never laugh again.
This heart that once was merry,
is breaking now with grief..


zondag 13 april 2014

Het eerste weekend…

Het eerste weekend in Villa Zeezicht was meteen een vuurdoop ;)
Want gisteren al stonden allereerste gasten op de stoep..
Spannend..
en oh zo leuk!

Tja, en wat doe je dan?
De logeerkamer spic en span..
Broodjes voor een ontbijtje ingekocht…
Badkamertje gepoetst…
Lekkers gebakken..


Toetje gemaakt…
(Dit wil ik wel vaker doen, hihi)


Reden dat onze lieve vrienden uit Amersterdam naar
Villa Zeezicht kwamen was een heel leuke!
Er was namelijk een feest hier aan de kust!
Gegeven door een onlangs-jarige-andere-vriend.
Die ons ouwetjes weer eens flink wilde laten swingen en dansen ;)

En.. dat is gelukt J
Na een overheerlijk diner in
bij vriendin Anne
(Marokkaanse soep en couscous met groenteschotel
met vruchtentrifle na)
hebben we de rest van de nacht(!!)
geswingd en geswongen
op een supergeslaagde party!


Wow, dat voelde goed!
En gelachen.. och, wat hebben we gelachen!
Ook dat kunnen wij nog best op onze leeftijd ;)

Inmiddels zijn mijn vrienden weer vertrokken.


Zit het middagslaapje
(wat je dan ineens even nodig schijnt te hebben na zo’n nacht vol vertier)
er op.. ;)


Geniet ik van de krijsende meeuwen die door de lucht zweven
en de zon die door de hoge ramen naar binnen straalt..
En besef ik weer hoe geweldig het is
om goede vrienden te hebben
waar je dit soort dingen mee kan delen!!!